» Eser Kategorileri
» Edebiyat
» Anlatı

Usumda Buruk Bir Tat, Büyükabam

Bak büyükbaba, takvimler martı gösteriyor, bahar geldi sayılır. Yakında yeni gelin duvağı misali ağaçlar çiçeğe duracak. Biliyorsun ardı yaz bunun. Zamanla çiçekler meyveye dönecek ve o meyvelerden bir kısmı sarısıyla alıyla kiraz olacak.

Kirazsa; ne kadar tatlı da olsa tadınca yiyemediğim bana buruk gelen meyve, neden mi?

Büyükbabamın gözünden bile sakındığı kiraz bahçeleri vardı. Öyle ki, gözünden, çocuklarından, torunlarından herkesten ama herkesten sakındığı kiraz bahçeleri..Bahçeler hala var, ya sen büyükbaba?

Dedim ya, sakınılan bahçe, sakınılan ağaçlar. Neden sakınırdı niye kızardı bilemediğim. Öyle işlenmiş olmalı ki hafızama, hala çekinip dallarına elimi uzatamadığım kiraz ağaçları… Bir ağacın meyvelerini toplayıp yemekten daha doğal ne olabilirdi ki? Hem hiç mi hatırımız yoktu; geçtim torunu olmamız, çocuk olmamız bile benim gözümde yeterli bir nedenken, O niye kızardı?

Peki biz ne yapardık; başta ağabeyim ve ben olmak üzere mahallenin çocukları toplanıp kiraz çalmak için ( çalmak, elbette izinsiz olduğuna göre başka ne denilebilir ki? Evet ben büyükbabamın kirazlarını çal-dımmm ) planlar yapardık. Çocuk aklı işte, O kızdıkça bizler daha çok toplamak daha çok yemek isterdik. O, kızıp izin vermedikçe bizler köklerine tuz ruhu dökmeyi mi düşünmedik hani gücümüz yetse bir tanesini kesip devirmeyi mi.. O kadar çok plan yaptık ki; Bir tanesini hala unutmam; usulca girip yiyebildiğimizi yiyip, fazlasını yerlere saçtığımız hatta dallarına zarar verdiğimiz geceyi..

Bahçesine girip canının yongası kirazlarını yiyip, saçanların bizlerin olduğunu nasılsa anlamış. O gün ağabeyimin bir hırsla manava koşup 2 kilo kadar kirazı alıp ayaklarının dibine doğru atışına; İzin versen yesek yesek bu kadarını yerdik, demesine babam bile engel olamamıştı.

Sanırım hiç unutamayacağım…

E büyükbaba, kefenin cebi bile yokken sen ne düşündün, kimlere ayırdın o bahçeleri, kirazları? Bak şimdi diken bürümüş diplerini, değil yanaşan bakan bile yok biliyor musun? Meğer gerçekten senin kızman bizi teşvik edermiş.

Aylardan mart, mevsimlerden bahar. Ağaçlar çiçeğe durdu duracak, kirazlar önce dallarda sonra manavlarda yerlerini alacak, bense seni anacağım usumda buruk bir tatla..