ANIL ENGİN/ Dayan Ahmet

Sobanın etrafında dönüyordu
o soğuk kış gecesinde dünya
dayan Ahmet diyordu Ahmet
ne kaldı ki sabaha

Herkes sokulmuştu birbirine
ve boşalmıştı iyice kömürlük
dayan Ahmet diyordu Ahmet
ne kaldı ki bahara

Alamıyordu maaşını kaç aydır
Ayşegül’ün sessiz kocası
dayan Ahmet diyordu Ahmet
ne kaldı ki sonuna

bastırdılar boğazına botlarıyla
grev nedir bilmem diyemedi
dayan Ahmet diyordu Ahmet
ne kaldı ki toprağa

boşuna beklediler bütün akşam
Ayşegül eşi, oğlu Kemal kızı fidan
Dayanamadı Ahmet daha fazla
Ve yuvarlandı kör bir boşluğa