Mevsimsiz
Benceajans
Şenay Akdemir - Yok

Istırabın kökenine içsel yolculuk

 

 

Biliyorum Nupelda seni hüznümün karşılığında ödünç verdiler

İçimdeki hasta ülkeye

Kalbimi sürerek iyileştiriyorum hayal gücümü.

 

Ve ben ne dersem onu susuyorsun

Ağzım dilim bulaşıcı bir masal oluyor

Kimseyi öpemiyorum büyümekten korktuğum için.

 

 

 

Son günlerde seni fazla özlediğimden

Belkide son günlerde sık sık kitabın sonuna geldiğini hissettiğimden

Benden haber alınamıyor

Annem tandırda sıcak bir ağıtın altını yakıyor durmadan

Bir bulut kümesi bir şehri elinden tutmuş kaçırıyor, kimse ağlamıyor

Senden önce birçok kent geçti hayatımdan bunu bilmeni istiyorum

Bir şiir nasıl yapılır soğuk çamurdan

Bilmeni istiyorum Nupelda.

 

 

 

Gerçek yolculuğun kendine yapılan yolculuk olduğuna inanırdım

Bunu sana ilk söylediğimde ev yapımı bazı sözcükler ayakta alkışlamıştı

Tiksinirdim bölgesel leş başkanları ve içi kan dolu Ortadoğu siyasetinden

Bir de para atılarak çalışan müzik kutularındaki cehennem beni korkuturdu

Yakardım aşka değmeden geçen bütün trenleri gider teslim olurdum

Durup dururken birkaç şarkı sonra hayattan indiğin için

Seni hiç affetmemişti ruhumdaki çukurlar

ve şimdi ne zaman boy verse toprağın ucundan isteğin yerel bitkileri

Dünya, ömrümü biçme makinesi oluyor.

 

 

Kendimle aramdaki korkunç mesafeyle yüzleşmek ne zormuş

Az önce bir inancı toplu olarak öldürüp attılar önüme

Boş bir meydan kaldı köylerin kanununda

Üzerinde hayalet evlerin göçüne eşlik eden intihar etmiş yıldızlar konvoyu

Bir kemanın ağzından dökülen buz parçaları

ve bütün komşular nereye kayboldu Nupelda?

 

 

Ağaçların hafızasına kazıdılar çığlık haritalarını

Anılar çok hızlı ve yanlış birikiyor tarih tenceresinde

Bir kahpenin bile kırk yıl hatırı varken

Unutulmayı onarmak için her gün mesaiye kalıyor beynimdeki işçi arı ordusu

Istırabın kökenine inilen bir damar çıldırıyor göğsümde

Kullanılabilir bir acı yolumu bekliyor bedenimi ele geçirmek için

Sırf bu yüzden az önce adını kaybetmiş bir düş çekildi yarıştan

ve seni her yerde yasakladılar

Yeni açmış bir tomurcuk olduğunu

Daha önce neden söylemedin Nupelda?

 

 

 

Biliyorum bunların seninle hiçbir ilgisi yok

Bu bir “üzeni değiştirme” girişimi isyanın merkezinde

Kasten kullanıyorum bu umudu tutuklanmamak için bir akşam rengi

Sen suskunlar ülkesine gittiğinden beri benden haber alınamıyor

İnsansız hava aracıyla bile bulamıyorlar soru işaretlerinin kirli geçmişini

Upuzun bir yolu alıp kaçmıştım yıllar önce kırk yaşımda yerine koyacaktım

Koyamadım

Riyalar çoğaldığı için az önce hiç günahı olmayan bir rüya yarıştan çekildi

Bir yenilgi bir kitabın sonuna nasıl yapıştırılır

Bunu görmeni istiyorum

Şimdi Nupelda şimdi sabırla ördüğün o bıçağı üstüme geçir

Üşümeye başladım.

 

 

Metin Akdeniz

10 Ocak 2012