PATİK'A

Bidiğim şeylerin sayısı azdı aşka dair,

yaşadığım anların sayısıyla fazla,

yazmakla bitmedi dert, bitsin diye yazmadım zira.

Gördüm; aşkın gözüydü annem,

Gittim; terk-i  masaldı sinem,

Yazdım; umudun diliydi kalem,

Ben soğuk kış gecelerinde üşüyen yüreklere

sıcacık bir dokunuş için yazarken bir kitap,

örerdi okuma yazma bilmeyen annem

 bana bir çift patik;

her şey bu sihirli dokunuşda gizliydi;

hayatın acımasız soğuk adımlarını atarken,

içimde gülümseyen

sıcacık bir kitabın tersten okunuşuydu patik!

Ümit Çetin

İkibinonbirinciyirmibeşaralık-Tekirdağ