Boşluğa Dokunan Dizeler

- Fırat’a -


oğlumu evlendirdim daha dün
sert dönemeçti

yapraklara bakıyorum kıpır kıpır
kendi halinde kuşlara
pırpırlı kuyruklarına uçurtmaların

ahmet ada’nın “ölüm”lü şiirlerinden
fışkıran yaşam
ceset olmadığımı söylüyor bana

oğlumu evlendirdim daha dün
biraz da babamdı o

gördüğüm her şey
alıp götürüyor bir yanımı
çok sevdiğim kitaplığım bile buz
insanlar et yığını

önceleri ne hafiftim
genç bir yürekle taşırdım özlemleri
yaralı yüreğimle şimdi
kanıyorum ağırlıklar altında

oğlumu evlendirdim daha dün
bir kez daha dokundum boşluğa

iyi ki yollar ve denizler
ağaçlar rüzgâr ve gökyüzü var
derin nefesler alıyorum bulutlara doğru

varlık dillenip kendini sorguluyor
vurgun yiyor anlam