Elden Düşmüş Duygular

Kış güneşi yaklaşırken, 

Üstü kapalı bu trajedide rüzgarlı bir akşamüstü,

Elden düşmüş duygular iteleniyor mavi yaz gecelerinden uzaklara ,

Yalnızlık , ucuz pansiyon odalarında,

Modası geçmiş sarhoşlukla kucaklaşmış,

Suskun eski bir dost...

Konuşmayacağım,

Çıplaklıktan, sarhoşluktan hiçbirşeyden .

Sessizce kaybolacak gözlerim,

Yakamozu paramparça edip geçen ,

Yorgun gemicinin avuçlarındaki yosunlu kürek gibi o kalbim ,

Patavatsız ,gülünç ... 

Kolay kolay beğenmez kalbim gözlerim gibi ,

Siyah boşluklarda bir kısır döngü ,

Karanlık sokaklarda uykusuz , ağzı bozuk ,

Merhametli bir evsiz ... 

Hiç şüphesiz büyümü kaybediyorum , 

Sahiplendikçe birini ,

Gözlerinde kayboluşumu izliyorum hiç varolmamışçasına ,

Anlaşılmamışçasına ...

Zamanı israfa çeviren insanlar ,

Gülerek  bakarlar suratıma .

İnançlarının zirvesinde uçsuz bucaksız  korkularını unuturlar bir an,

Baktıkları aynalar göstermez kendilerini ve 

Kendimi adadıklarım uzaklaşırlar benden ,

Tuhaf ve sıcak hayallerimden ... 

O.Can