Köz Bebekleri

çocuk

yarınki avuçlarını uzat bana

bak, bu bertik otu

kıyımlarda açar

yaraları susturur

bu reçine

zirvelerin lokman elleri

hadi al sakla koynuna

biliyorum

yaz geldi kışa döndün

bu da kırkıncı kuştan sana hediye

gelecek mavisinin kapanmaz kanatları

tak ve sür temmuz yangınlarına

çocuk

deri değiştirdiğin yerleri çifte çiziktir

sütüne ve ekmeğine uzanan

                     usul engerekleri

köz buluttan yağan mahşeri mavileri

soluğuna  sar

geçmişin bininci katından

 ayağına dolanan

sarılgan sarıları

al ezberine

yolumuza ferman çıktı kabul

ömrümüzün ön yerini ölümlere ayırdık

hangi abdal menzilini iç cebinde buldu ki

zaman zorlu

yol uzun

demem o ki

bu duraktan sonrası

alevden adımlarla yürünecek

yorulan gerileyen diz değiştiren

kaya köklerinde soluklanacak

hadi çocuk

alev ayaklı canları uyandır

kantopuklar yeri dövsün çığ olsun

çağ kapanı kırk kırılsın  toz olsun

bin avaz ki dağ dolusu ağız ağıza

bize yardan tez verilmiş söz olsun

uyandım

kucağımda bir demet  Madımak

döşümün dallarında köz bebekleri

Ali  Tekmil  / 01.07.10 (Afrodisyas Sanat Dergisi 28.sayı )