Gücün Yeter mi Sanıyorsun Başımı Öne Eğdirmeye?

Anadolu’nun bağrından gelen türküler çalınıyor kulağıma,

Hepsi yaşanmışlık, hepsi toprak kokuyor.

Böyle destansı bir geçmişi varken toprağımın,

Tüm zorluklara göğüs germiş, Dünya’ya korku sarmış atalarım

Ve Atatürk gibi bir ilham kaynağım varken,

Sen şimdi beni nasıl alt üst edebileceksin ki hayat….

Bende bir gün öleceğim evet,

Ölümüm bu savaşı kaybetmiş olmam demek değil asla,

Aksine; Ölüm ne kaybedilmişliktir benim için ne de bir yokluk.

Şerefli bir biçimde ölebilmişsem eğer, Dünya üzerine iyi ve kalıcı hatıralar serpebilmişsem

Ve onurlu duruşumla Toroslar’ı kendime hayran bırakabilmişsem,

Ben hiç yenilmedim demektir…

Sen mi üzebileceksin beni,

Üzerime savurduğun acılar mı kanatacak ciğeri mi?

Gücün yeter mi sanıyorsun başımı öne eğdirmeye …

Sen – hayat -,

Her çıkarırsan karşıma ben hep üstesinden geleceğim…

Bir masal kahramanı tadında…

Firkan Gülaydın  

LONDRA

MART/2011