Yasak Şiir

bu yaralar kapanmaz,

bu derde bir kere düşen,

hayatta huzur bulmaz.

kafiyeli sözleri dizmek değil niyetim,

biraz yasak bir şiir olacak bu, baştan diyeyim.

ciğerparem, biz seninle keşke

birer faşist olsaydık,

kendi ırkımızı yaratıp

dünyayı bir güzel yaksaydık.

can alsaydık,

kan satsaydık,

karartıp gözlerimizi,

masum çocuklara,

güzelim kadınlara,

bıçkın adamlara kıysaydık.

üzüm gözlüm, ya da

birer kapitalist olsaydık

-ana, para! deyip

ha bire yan gelip yatsaydık,

hep daha çok isteyip

pireler gibi yaşasaydık.

dünyam benim yoksa,

birer emperyalist mi olsaydık?

altımızda ilimuzinler

bir gün şu köşeden dönseydik,

el çabukluğunu marifet sayıp,

kendimize bucaksız bir adacık alsaydık.

anamız vermez de paramız yetmezse,

Türkiye'yi satsaydık

hem de üç palmiyeye...

bak gel zaman gidecek bu zaman,

ama o zaman!

el üstünde tutardı toplum bizi

sırtımız yere değmezdi

sıçrayan cekirgeler gibi.

biliyorum, nisanda kar yağdı,

ısınırken ellerimiz hep yandı,

bu bahar da gelemedi bir türlü

deniz hep uzak kaldı...

kafiyeli sözleri dizmek değildi niyetim,

biraz yasak bir şiir oldu bu bitirelim .

olmadı, gel biz seninle bir erguvan olalım

bari şu iklim sorununa çare bulalım,

gelsin şu bahar,

gelsin de,

düşmesin bu kış ayazı anarşistliğimize.