Derya Derin/ Minval

Görkemiyle yağan ışıklar gibi yağmur
Parmakları zamansız bir çocuk
Hışım gibi atik
Toprak gibi sarımtırak
Zemheri kusar gecenin gönderi
Simsiyah ve kaçınılmaz bir gidişe meyilli

Yoksunluk gibi melankolik yağmur
Her kıvrımı çetrefilli
Bir kavuşuş
Bir ayrılış
Bir kışkırtılış
Diyar-ı eyleyen vakur aşk sapağı

Akabileceği minval öznesi yağmur
Bir şeyden dolayı
Mıdır ki iki kat bir silah
Sicim gibi duygu aşkınlığı
Rüyası fışkırır böğründen
Oluk oluk kesintisizliğe şakır

Karanlıkta kuvvetli bir izlek üreten mum gibi yağmur
Fırdolayı tutunur turâba
Her sözü özüne
Her bakışı yalnızlığa
Dört yol ağzına varıp sapabilir olur olmadık bir duyguya
Arkasına hiç bakmaz, çünkü düşer

Bir ağıt gibi serzenişte yağmur:
Ey o iyi, o güzel insanlar…
O güzelim güzeli duygularla birlikte çekip gittiler
Ak bir karanfil gibiydiler, ölüm açtılar yaprak yaprak
Kararmadan biteviye aşağıdan yukarıya düşen insanlar
Ah o iyi, o iyi insanlar…

Hayal meyal yoklayan bir uyku gibi yağmur
Saçlarına avuç avuç yıldızlar konunca karartısı ayaklanır
Yürür yürür yürür
Yağmurun içinde şafak
Yağmurun içinde kuşlar
Uzun, upuzun bir rüyaya uçar

Aydınlık, koygun mavi kirpikler gibi yağmur
Çoğunluk önünden geçip gittiğini de sürükler beraberinde
Yağmurun içinde çocukluk
Yağmurun içinde gençlik
Yağmurun içinde yaşlılık
Düşer damla damla

Uzun bir çığlık gibi yağmur
Kulaklardan çok kalbe vuran
Tınısı uzak diyarlar çeşnisi
Herhangi bir şey, herhangi bir yer
Ve hangi farklı şekilde nüfuz ederse etsin
İçi bütünüyle yağmur damlaları