Mustafa Yeşilkaya/ Kış

kurumlarını öksüren bir bacanın dibindesin
dudaklarını yumrulayan gömüt sözlerin
ve dilinin üzerinde aşınan
sonsuzluk çevirinle
yarı açık
yarı kapalı bir zamanın gen(leşmesi)sin...

keskin cereyanların zoruyla 
bacalar ve kurumlar öyle ki
bir mevsimin içerisiyle kırdığın gözlerin
erimiş ziftlerin yüzleriyle pişirdiğin...

usun, bir salvador dali klasiği tutuşturuyorsada bakışlarına 
sen Dostoyevski'nin Raskolnikov'una
adımlarını hatırlatıyorsun kulaklarınla
bacaya ve unttuklarına...