Neşe Tekin/ Suskunluk

Çekip uzatmaya çalışıyorum zamanı...
Sonra bir sakız gibi ağzımda çiğniyorum
Hiçbir ayrılık bu kadar susturmadı beni...
Gece şimdi gebe hüzünlere 
Umut karanlığın dibinde titremekte 
Hiçbir ölüm bu kadar ağlatmadı beni...
Kolundan tutup atıyorum dışarı gözyaşımı 
İnadına çalıyor kapımı 
Oysa mavi daha önce hiç bu kadar silinmedi 
Renkler hiç bu kadar anlamını yitirmedi
Sadece susabiliyorum şimdi...
Anlatamadıklarım büyüyor içimde 
Sustukça katlanıyor sevgim
Haykıramıyorum artık 
Hıçkırıklara boğulmuyorum 
Hayallerimi bir buket gibi sunuyorum sana
Tertemizdi eskiden düşler 
Hiç bu kadar bulanık değildiler
Ve şimdi denize serpiştiriyorum tüm umutları
Ona emanet ediyorum...