Polislerin Önünden Geçtim
polislerin önünden geçtim
bu yıl içinde ikinci kez
akay yokuşunun başındaki meydanda
aylardan mayıs-2010, ankara
tam teçhizat, hazır kuvvet bekleyen
polislerin önünden geçtim
‘iyi bir yurttaş olarak’
kravatlı, ceketli, sakal tıraşlı
işinde gücünde, yasalara saygılı
devletini, milletini, ülkesini seven
‘iyi bir yurttaş olarak’
silahlı, coplu, kalkanlı
kaldırımlarda dizilmiş bekleyen
polislerin önünden geçtim
ağaçların yaprakları kıpırdamıyordu
dev-lis öğrencileri üniversite seçme sınavını
protesto ediyorlardı müzik eşliğinde
pankartlarla meydanın ortasında
bir avuç liseli genç öğrenci
onların birkaç katı sayıda
kaldırımlarda dizilmiş bekleyen
silahlı, coplu, kalkanlı
polislerin önünden geçtim
kesinlikle ‘uyumlu bir yurttaş’ olarak
ağaçların yaprakları kıpırdamıyordu
ikincisinde aralık-2010 ayı sonu
ne çoktu polisler, yine bekliyorlardı
disk otobüsünden bir yasa tasarısı
protesto ediliyordu
hoparlörlerden bağıra bağıra
akay meydanında, sakarya caddesinde
polislerin önünden geçtim
elimde şemsiye, hızlı adımlarla
tam teçhizatlı polislerin önünden
kesinlikle ‘iyi bir yurttaş’ olarak
silahlı, coplu, kalkanlı polislerin
bana bir şey yapmayacaklarını umarak
önlerinden geçtim; tüm ötekiler gibi
iyi ki ağaçların yaprakları yoktu
yağmur ciseliyordu- bir gün sonra yeni yıl
noel baba olabilirdi polisler, hediyeler verebilirlerdi
oradan geçenlere, süslü çam ağacı etrafında el ele
halay çekebilirlerdi, işçilerle, öğrencilerle
şarkı söyleyerek, ateş yakıp
belki ağaçların yaprakları da olurdu kim bilir
masis kürkçügil olayı aklıma geliverdi birden
bir mayısları son yılların istanbul’daki
tuhaf bir karşıtlık duygusu yayıldı içime
her şey başa gelebilir diye düşündüm tedirginlikle
polislerin önünden geçerken
bir türlü sivilleşemeyen bu örtük faşist ülkede.
Abdullah Şevki / Aralık-2010, Ankara
Kullanım Şartları
Künye
Turgut Uyar Şiir Yarışması Ödülü
Site Haritası
İletişim











