Birini Sevmekle Başlıyor Her Şey

Son günlerde dilimin ucunda bir türkü, her zamankinden daha çok dağlamakta içimi.. Yazık ki bu ilk değildi ama dilerim ki son olsun. Ne yazık ki sevmek suç olarak addedilmekte hanidir bu topraklarda.. Oysa bu topraklarda yan yana koyun koyuna yaşamamış mıydı onca dilden, dinden, ırktan insanlar..

"Kırklar dağının düzü

  Karanlık bastı bizi

  Kör olasan zalım Suzan

  Ziyaret çarptı bizi

  Köprü altı kapkara

  Ana gel beni ara

  Saçlarıma kumlar doldu

  Tarağ getir de tara

  Gazi köşkü serindir

  Dicle suyun derindir

  Ağlama sen garip anam

  Kadir mevlam karimdir"

Bilirisiniz bu türkünün hikayesini; Dicle kenarında zengin bir süryani aile yaşarmış. Ancak bu ailenin çok istemelerine rağmen çocukları olmazmış. Onlar da Dicle Nehri’nin yanındaki Kırklar Dağı’na dilek diler, adak adarlarmış. Derken ailenin bir kızı olmuş, adına Suzan koymuşlar. Her yıl doğum gününde annesi Suzan’ı süsler, giydirir Kırklar Dağı’na ziyarete giderlermiş. Ailesinin üzerine titrediği Suzan büyüyüp serpilmiş, güzeller güzeli bir genç kız olmuş. Olmuş olmasına ama müslüman komşularının oğlu Adil’e gönlünü kaptırmış. Ve yine bir doğum gününde kurban kesmek üzere ailesinin yardımcılarıyla beraber Kırklar Dağı’na gönderdiği Suzan, yardımcıların kurban kesme telaşını fırsat bilip Adil ile buluşmuş, görüşmüş. Oysa Kırklar Dağı bu ziyareti, bu kaçak göçek buluşmayı bağışlamamış ve dönüşte Suzan Dicle’nin azgın sularına kapılarak, boğulup can vermiş. Sevdiğinin bu hazin ölümünden sonra Adil de biçare aklını yitirmiş...

Sorarım size Suzan’ın Adil’in, Sonay’ın Zekeriya’nın ve nicelerinin suçu neydi ki?

Sevmek mi?

Bu kadar boşaltılmış mıydı bu kelimenin içi..

Semavi dinlerin hepsinde din kardeşliğinden sözedilmiyor muydu? Bütün niyazlar özünde yine aynı ilaha yönelmiyor muydu?

Gencecik bedenler birini sevmek uğruna dahası inançları uğruna can vermediler mi?

Bir köşede olan bitene seyirici kalarak içimden sadece "lanet olsun" diyebiliyorum...

Aralık 2010