Sezen Abul/ Bu Gece

Bir kadeh doldurmalı bu gece. Yudum yudum içip, öylece sızmalı soğuk, boş bir evde. Sabahın ilk ışıklarında gözlerini açıp, midedeki o tarifsiz acıyı hissetmeli dolu dolu.. Güçlükle ayağa kalkıp, yürümeli anlamsızca...

Sadece ceketini alıp vurmalı kendini yollara. Issız, dar bir sokağa girip, bir kaldırım taşına oturuvermeli usulca. Esen rüzgara karşı ağlamalı doya doya. Gözyaşlarını akıtmalı, kederini saçmalı etrafa...

Bu ayyaşlığın tadını çıkarmalı. Boğazındaki düğümü çözmeli hıçkıra hıçkıra. Gözlerin yanana, sesin kısılana kadar boşaltmalı zehri yavaşça. Sonrasında... Hafiflemiş bedenini salıp gidivermeli buradan, bir gülümseme bırakarak ardında.....