 |
Celâl Hikmet
|
Dar
çapı daralıyor yüzyılın
kuyruğunu bacaklarının arasına kıstırıyor tanrı
bir gün geçecek bunların hepsi, diyor dalgın bir velet
aklımı başımın agorasına topluyorum
yakıyorum içimi
kaygan bir katliam oluyor sevişmek
çapı daralıyor kasıklarının
parçalı bulutlu bir havada
kırıyorum mabedimin camlarını
ortalık kan gölü
ortalık kan ter içinde
bana gelmeden abdest al, diyor dalgın bir kadın
dinimi tazeliyorum mülkiyeti sabun yaptıkları fırınlarda
dilimi temizliyorum dokunmadan önce şakaklarına
yolumun üstündeki bütün evlere bir posta uğruyorum
helallik alıyorum rahmine tükürdüğüm kadınlardan
avuçlayıp koklasam solar mısın, diyor elimi daldırdığım kadın
duvardan ayağı aksayan bir zebra geçiyor
duvardan aksak ritimli bir blues ezgisi geçiyor
otomobiller geçiyor camları yarıya kadar açık
elindeki çükü sallıyor bana tımarhaneden kaçmış bir kaçık -
gibi akordu bozulmuş saksafoncu
ve ben olduğum yerde
ve ben içimdeki boşlukta biriktirdiğim o öfkeyle
parçalıyorum kafa tasımı kenardan tam ikiye
ortalık kan gölü
ortalık velhasıl kelam
aman!
vicdanını reddetmiş ruhunu sürtme bana
yoksa burda birazdan alelade bir yangın çıkar
üstünkörü yıkarlar kararmış cesetlerimizi
morga girerken abdest al, diyor günah kabinin önünde diz çökmüş biri
ah sevgilim
neden sen yüzümde dans edip gözlerimi yerinden sökerken
kafam senin kadar güzel değildi
nedenini bilmediğim bu sorguda
sebepsiz yere delik deşik ettiğim o melek neden savunmadı beni
hani cayır cayır yandığımız cehennemden
yüzümüzü kara çıkarmayacağına yemin etmişti
hani çayır çimen gezdirecekti gençliğimizden söküp götürdüklerini
ortalık kan gölü
ortalık zevk-ü sefa
aman ha!
tıraşlanmış bakış açını dolama boynuma
kaldır idam sehpasındaki ağzı kırılmış shot bardaklarını
kaldır içtiğimiz molotof şişelerinden patlamayanlarını
oval bir masa koyalım öldüreceğimiz savaş tutsaklarının altına
beni fethetmeden önce abdest al, diyor eteğinin altına f16 sıkıştırmış amerika
beni öpmeden önce nefes al, diyor ipin ucundaki kadın
bir avuç yeminle ayrılıyorum
yaşadığım kentteki potansiyel devrimi henüz tamamlamadım
aklımı başımın kutsal kasesinde topluyorum
boşaltıyorum içimi
ölünün arkasından duyulan gurur tablosu şimdi ruhumun duvarlarındaki
seviştikten sonra duyulan hesaplanmış aldatma çaresizliği içimdeki
fişini kaybetmişsen iade edemezsin rahmine kaçak girenleri
boynuma prezervatifi geçirmeden önce abdest al, diyor ilmeğin ucundaki
otopsi masasında doğacak çocuğumuzu bekleme kalabalıklığı benimkisi
biliyorsun sen de
idam sehpasında dans ederken herkes hamile olduğunun farkında idi
ah be yavrucuğum
tanrıyı tanrıya şikayet edemezsin ki
büyük bir şevkle büyüteceğiz o çocuğu
öleceğimizi bile bile kendimizi büyüttüğümüz gibi
ortalık kan revan
ortalık şeyh-ül İslam
varsın olsun
ben intihar etmeden kimse öldüremez beni!
Anasayfaya Dön
Kategoriye Dön
Yorum Gönder
