Oresay Özgür Doğan

Gerçek dünyanın karmaşıklığını düşler aracılığıyla yansıtmaya çalışanların soyut tavrı, kendi içinde yalnızlığa merdiven dayamıştır. Zamanı geldiğinde yalnızlık, tırmanıp yıldızlarını toplamaya başlar.



Bahçe hep renklenir, imgelem gücünün yarattığı o sonsuz yaşamının içinden… uzanır elim, eline.