Yalçın Ergir

Ben diş hekimi- düş hekimi Yalçın Ergir. Kırk üç yaşında bir çocuğum. Ankara doğumluyum. Memur bir baba, öğretmen bir annenin çocuğu olarak dadısız, kreşsiz, kusursuz, bilgisayarsız, kendim gibi özgür bir sürü çocukla, Maltepe Camii civarında, sakat kalmadan büyüdüm. Kömürlüklerin üstünde, hallaçların, bohçacıların, macuncuların arasında internetsiz dünyaları keşfettim. Ne bir okul servisi bildim, ne beta mikrobu, ne de Anadolu Lisesi sınavı.
Şahit oldum, benden önceki kuşağın aşkına, Beatles’a, Moğollar’a, Kızılay’da voltalara, umutlara, sevgilere, Zafer Celasun’a, Saklambaç’a, plaklara, Anadol’a, tornete, çizgili naylon topa, Camoka’ya, Teksas’a, açık hava sinemalarına, frigo buza, ilk, orta ve lise öğrenimimi TED Ankara Koleji’nde tamamladıktan sonra düşlerimdeki Hacettepe Ünivetsitesi Diş Hekimliği Fakültesi’ne girdim. Diş hekimliği, hayat,sevda ve Rod Stewart’la o sıralarda tanıştım. Aynı üniversitede "Ortodonti İhtisası" , Fransa’da hastaneler falan derken, "aslında, hiçbir şey ’öyle’ olmak zorunda değil" diyerek, herşeyini kendimin imal ettiği bir garip muayenehane kurdum. Şimdilerde, hala tren raylarının üzerinde para eziyor, garip imalatlar yapıyor, çok uzaklarda olmayan ufak mutlulukları keşfetmeye çalışıyor ve bir okyanusa ilk kulaçlarımı atıyorum.

Düş Hekimi (Arka Kapak. Mayıs 2000)